Sözlükte "tabiat" ne demek?

1. Doğa; güzeli ayırma yetisi, beğeni.
2. Doğal özellik; insanın büyük aptes bozma kolaylığı ya da zorluğu.
3. Bir kimsenin eğilimlerinin, içgüdülerinin tümü, huytabiat

Cümle içinde kullanımı

İnsan zekası, tabiatın içinde değil, tabiatın yanında, ayrı bir kuvvettir.
- A. Haşim
Orada, ilkin, bütün hadiseler tabiat kanunlarının tesiriyle olup biter gibiydi.
- Y. K. Karaosmanoğlu

Tabiat kelimesinin ingilizcesi

n. nature, character, pan, kidney
Köken: Arapça